ดัชนีศูนย์/โรงเรียน พืชผัก ผักที่เป็นยา |
| ติ้วขาว |
ติ้วขน (กลางและนครราชสีมา) ติ้วขาว (กรุงเทพฯ) ติ้วส้ม (นครราชสีมา) เตา (เลย) ขี้ติ้ว ติ้วเหลือง (ไทย) ผักติ้ว (อุบลฯ-มหาสารคาม-อีสาน) ติ้วแดง ติ้วยาง ติ้วเลือด (เหนือ) แต้วหิน (ลำปาง) กุยฉ่องเช้า (กระเหรี่ยง-ลำปาง) กวยโชง (กระเหรี่ยง-กาญจนบุรี) ตาว (สตูล) มูโต๊ะ (มาเลเซีย-นราธิวาส) เน็คเคร่แย (ละว้า-เชียงใหม่) ราเง้ง (เขมร-สุรินทร์)
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
ต้น ไม้ยืนต้นขนาดกลาง
สูง 3-5 เมตร เรือนยอดเป็นพุ่มกลม กิ่งอ่อนมีขนนุ่มทั่วไป เปลือกสีน้ำตาลไหม้
แตกเป็นสะเก็ด เปลือกในสีน้ำตาลแกมเหลือง และมีน้ำยางสีเหลืองปนแดงซึมออก การขยายพันธุ์ เมล็ด ฤดูกาลส่วนขยายพันธุ์ ฤดูฝน หากปลูกและตัดยอดจะแตกยอดใหม่ได้เรื่อย ๆ สภาพแวดล้อมที่เหมาะสมในการเจริญเติบโต ชายดง ป่าโปร่ง เต็ง รัง ป่าตามเชิงเขา ทนแล้งดี
การใช้ประโยชน์
ทางอาหาร ยอดนำมากิน
เป็นผักกับอาหารหลายอย่าง เช่น ลาบ ก้อย ป่น นำไปประกอบอาหาร เช่น ใส่ต้มต่างๆ
ดอกอ่อนทำซุปหรือยำ ฤดูกาลที่ใช้ประโยชน์ ฤดูฝน หากปลูกและตัดยอดจะแตกยอดใหม่ได้เรื่อย ๆ
Powered by !JoomlaComment 3.26
3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved." |
||||||||||||||||||||||||||||||||
| < ก่อนหน้า | ถัดไป > |
|---|